Fimmtudaginn næstkomandi, á útskriftardaginn minn, hlýt ég þann vafasama heiður að halda ræðu fyrir hönd stúdenta... Þetta veldur mér að sjálfsögðu mikill óöryggistilfinningu í heimi óreiðunnar og ég er því að spá í að segja eingöngu eftirfarandi:

Einu sinni var lítil mörgæs sem labbaði inná bar. Hún gekk upp að barborðinu og spurði barþjóninn "Hefurðu nokkuð séð hann pabba minn?"

Barþjónninn leit vel og lengi í kringum sig og spurði loks litlu mörgæsina:
"Emmmmm... Hvernig lítur hann eiginlega út?"

Get it?