Fyrir þá sem ekki vita er ég einstaklega hrifin af hlutum með "sögu". Til dæmis á ég tvo stríðsminjagripi sem ég fékk í arf frá afa mínum heitnum, breskan hitapoka úr fyrri heimstyrjöld og þýskan byssusting úr þeirri seinni sem að ég er einstaklega montin af. Einnig eru í innbúinu mínu rúmlega aldargamalt hliðarborð sem langamma mín og langafi áttu og er ég 4. kynslóðin sem notar það. Svo á ég líka eldgamla veggklukku, eldgamla kristalsskál og 60 ára gamla eldhúsvog.

En á útskriftardaginn minn fékk ég að gjöf líklega svalasta hlutinn. Þennan hér:



Þetta virðist kannski bara vera venjulegur, gamall sími (nánar tiltekið árgerð 1954) en svo er ekki. Þessi sími er nefnilega héðan:


Og til að gera hann ennþá merkilegri kemur hann úr fundarherbergi. Fundarherberginu sem þessir tveir...

funduðu í árið 1986. Það eru því allar líkur á að þeir hafi talað í símann minn. Sem að er vægast sagt últramegatekknó töff.

Síminn hefur því verið nefndur Reagan-Gorbatsjov og ég hef lagt gsm-símanum mínum til frambúðar til þess að tala eingöngu í Reagan-Gorbatsjov, því eins og gefur að skilja virkar rauði Nokia síminn minn þó nokkuð ómerkilegur við hliðina á nýja (gamla) símanum. Ég er einnig að gera dauðaleit að mynd af öðrum hvorum þeirra að tala í símann minn, til þess að hengja fyrir ofan símaborðið... Ef einhver finnur svoleiðis mynd getur hann hringt í Reagan-Gorbatsjov.

Og að lokum fyrir þá sem þurfa að ná í mig er númerið í Reagan-Gorbatsjov 564-4207.

Seinna!